Naszym głównym tytułem prasowym jest ogólnopolski tygodnik narodowy


Posłuchaj
 



TYLKO POLSKA


Oto inne nasze gazety ukazujące się co 2 miesiące, będące aktualnie w sprzedaży:








 
SZCZEGÓLNIE GORĄCO POLECAMY


Linki

Sondy
Którą nację lubisz?
 

Która z partii politycznych ma największy procent mniejszości narodowych
 

Ile osób narodowości żydowskiej mieszka w Polsce?
 

Jaki procent mediów w Polsce jest całkowicie w polskich rękach?
 

Jaki procent prawdy podają media o. Rydzyka?
 

Które media podają prawdę?
 

Cz czytasz gazety redagowne przez Leszka Bubla?
 

Czy w Polsce powinny ukazywać się gazety narodowe redagowane przez Leszka Bubla?
 

Czy Leszek Bubel za wyrażanie swoich opinii powinien pójść do więzienia?
 

Czy w Polsce mamy wolność publikacji i wyrażania opinii?
 

Czy jesteś za ratyfikacją Traktatu Lizbońskiego?
 

Czy w Polsce powinna działać bez prokuratorsko-politycznych szykan Polska Partia Narodowa?
 

Czy wiesz co to jest narodowa opcja?
 

Który utwór z płyty zespołu "Leszek Bubel Band" pt. "Longinus Zerwimycka" jest najlepszy?
 

Który utwór z 3. płyty "Leszek Bubel Band" W hołdzie NSZ pt. "Biało-Czerwona krew" jest najlepszy?
 

Start arrow kronika prześladowań arrow Kronika prześladowań arrow WNIOSEK o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze wzgl. na dobro wymiaru sprawiedliwośc
WNIOSEK o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze wzgl. na dobro wymiaru sprawiedliwośc | Drukuj |

Warszawa, dnia 11 stycznia 2010 r.

 

adw. prof. dr hab.

Piotr Kruszyński

 Warszawa

 

Sąd Najwyższy

Izba Karna

Pl. Krasińskich 2/4/6

00-951 Warszawa

sygn. akt: III K 1340/07

 

WNIOSEK

o przekazanie sprawy innemu sądowi
równorzędnemu

ze względu na dobro
wymiaru sprawiedliwości

Na podstawie art. 37 w związku z art. 9 § 2 k.p.k., wnoszę o przekazanie sprawy o sygn. akt: III K 1340/07, zawisłej przed Sądem Rejonowym w Białymstoku, XV Wydział Karny, w której występuję w charakterze obrońcy oskarżonego, innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

 

Uzasadnienie

Przed Sądem Rejonowym w Białymstoku, XV Wydział Karny, sygn. akt: III K 1340/07 toczy się sprawa z art. 256 k.k. i 257 k.k., dotycząca w istocie granic wolności słowa w debacie publicznej. W przedmiotowej sprawie występuję w charakterze obrońcy jednego z oskarżonych.

SSR Beata Wołosik w trakcie sądzenie ww. sprawy została delegowana decyzją  Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 lipca 2009 r. (w trybie art. 77 § 1 pkt 2 ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych) do pełnienia czynności administracyjnych  w Ministerstwie Sprawiedliwości w okresie od 3 sierpnia 2009 r. do 3 lutego 2010 r. i powierzono jej obowiązki głównego specjalisty w Departamencie Wykonania Orzeczeń i Probacji, w Wydziale Wykonania Orzeczeń Karnych ww. Departamentu. Do obowiązków Sędzi Beaty Wołosik należała m.in.: bieżąca analiza i ocena protokołów z wizytacji i lustracji sądów w zakresie wykonywania orzeczeń, protokołów z wizytacji i lustracji sądów w zakresie wykonywania orzeczeń, protokołów z wizytacji i lustracji przeprowadzanych przez sędziów penitencjarnych w zakładach karnych, aresztach śledczych, zakładach leczniczych i innych jednostkach objętych nadzorem penitencjarnym oraz opracowywanie projektów wystąpień w związku ze stwierdzonymi w wyniku analizy protokołów uchybieniami; opracowywanie projektów odpowiedzi na interpelacje i zapytania poselskie oraz dezyderaty komisji sejmowych.

Pani Sędzia, Beata Wołosik, przyjęła powyższą delegację w okresie od 3 sierpnia 2009 r. do 3 lutego 2010 r. W czasie trwanie tejże delegacji prowadziła sprawę o sygn. akt: III K 1340/07, z której – przyjmując delegację  - winna się wyłączyć.

Pani Beata Wołosik występowała jednocześnie w podwójnej roli: (1) sędzi w sprawie o sygn. akt: III K 1340/07 oraz (2) urzędnika ministerialnego.

Występowanie przez Panią Beatę Wołosik w podwójnej roli, tzn. sędzi w sprawie karnej oraz urzędnika w instytucji politycznej jest niezgodne z Konstytucją RP. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 r. uznał przepis art. 77 § 1 pkt 2 u.o.s.p. za niezgodny z art. 10 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 173 Konstytucji w zakresie, w jakim dopuszcza łączenie funkcji orzekania przez sędziego z wykonywaniem czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej. Z powyższym orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego koresponduje postanowienie Sądu Najwyższego, zgodnie z którym w zakresie, w jakim uznano niekonstytucyjność art. 77 § 1 pkt 2 u.o.s.p., można mówić jedynie o prospektywnych skutkach wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a więc oddziaływaniu na system prawny tylko pro futuro, od daty ogłoszenia tego orzeczenia  w Dzienniku Ustaw. Przywołany wyrok został ogłoszony w dzienniku Ustaw Nr 9, pod poz. 97, z datą 22 stycznia 2009 r. Tym samym od tego dnia zaczęły funkcjonować skutki uznania przez ten wyrok niekonstytucyjności wskazanego wyżej przepisu ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, w zakresie określonym w orzeczeniu.

Niezgodne z Konstytucją jest samo stworzenie możliwości łączenia przez sędziego delegowanego wskazanych funkcji. Przepisy ustawy zasadniczej, jakie w takiej sytuacji, zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, sprzeciwiają się łączeniu wskazanych funkcji dotyczą zasady trójpodziału władz (art. 10 ust. 1), odrębności i niezależności sądów (art. 173) oraz prawa do sądu (art. 45 ust. 1) w zakresie braku istnienia wówczas wymogu niezawisłości i bezstronności sędziego, jako warunków prawidłowego sprawowania wymiaru sprawiedliwości i rzetelnego procesu.

Sąd Najwyższy w powyższym postanowieniu podkreślił, iż - uwzględniając potrzebę interpretacji przepisów w zgodności z ustawą zasadniczą - należy mieć na uwadze, że sędzia dysponujący aktem mianowania go na to stanowisko, a więc uprawniony do orzekania, może realizować tę funkcję jedynie w granicach, w jakich dopuszcza to w ogóle Konstytucja i nie jest osobą uprawnioną do orzekania, gdyby orzekanie to z samej swej istoty – a nie przez analizę wydanych przez niego w konkretnych sprawach rozstrzygnięć – miało godzić w normy konstytucyjne, a więc pozostawać w sprzeczności z ustawą zasadniczą. Tym samym orzekanie, po dacie wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., przez sędziego delegowanego w oparciu o art. 77 § 1 pkt 2 u.o.u.s.p., z łączeniem tej funkcji z wykonywaniem czynności administracyjnych w jednostkach  wskazanych w tym przepisie oznacza, że orzeka on m.in. wbrew zasadzie niezależności sądów oraz niezawisłości i bezstronności sędziego, a trudno sędziego, który z założenia płynącego z norm konstytucyjnych jest zależny i nie jest niezawisły ani bezstronny, uznać za osobę uprawnioną do sądzenia w jakiejkolwiek sprawie.

Wobec tego, iż SSR Beata Wołosik - przyjmując delegację ministerialną - nie wyłączyła się ze sprawy o sygn. akt: III K 1340/07, dnia 14 grudnia 2009 r. złożyłem wniosek o wyłączenie Pani Sędzi z przedmiotowej sprawy w trybie art. 41 k.p.k..

Po tym jak złożyłem przedmiotowy wniosek, dnia 21 grudnia 2009 r. Ministerstwo Sprawiedliwości udzieliło informacji, iż decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 2009 r. Pani Sędzia Beata Wołosik z dniem 20 grudnia 2009 r. została odwołana z delegowania do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Przedmiotowy wniosek nie został uwzględniony. W uzasadnieniu postanowienia o odmowie uwzględnienia tegoż wniosku Sędzia Wiesław Żywolewski wskazał, iż wszystkie argumenty zaprezentowane we wniosku obrońcy oskarżonego są zupełnie nieaktualne i nie zasługują na uwzględnienie. Aktualnie Sędzia Beata Wołosik nie jest bowiem delegowana do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości. Nie ma zatem przeszkód, w szczególności wskazanych we wniosku o wyłączenie sędziego, by sędzia referent prowadziła nadal rozprawę główna w omawianej sprawie.

Nie sposób podzielić powyższego sposobu rozumowania, ponieważ w okresie od 3 sierpnia 2009 r. do 20 grudnia 2009 r. SSR Beata Wołosik występowała w podwójnej roli: sędzi w sprawie karnej o sygn. akt: III K 1340/07 oraz urzędnika ministerialnego, co pozostaje w sprzeczności z  zasadą trójpodziału władz (art. 10 ust. 1), odrębności i niezależności sądów (art. 173) oraz prawa do sądu (art. 45 ust. 1).

Należy stwierdzić, iż SSR Beata Wołosik orzeka w przedmiotowej sprawie m.in. wbrew zasadzie niezależności sądów oraz niezawisłości i bezstronności sędziego, a trudno sędziego, który z założenia płynącego z norm konstytucyjnych jest zależny i nie jest niezawisły ani bezstronny, uznać za osobę uprawnioną do sądzenia w jakiejkolwiek sprawie.

Prezes Sądu Rejonowego w Białymstoku i Przewodniczący  XV Wydziału Karnego  - posiadając wiedzę o fakcie, iż SSR Beata Wołosik, będąc delegowana do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości, nie wyłączyła się ze sprawy o sygn. akt: III K 1340/07 i łączy te dwie funkcje wbrew zasadzie demokratycznego państwa prawnego, wyrażonej m.in. w art. 2 Konstytucji RP – nie podjęli żadnych kroków w celu  wyeliminowania opisanej, niedopuszczalnej w demokratycznym państwie prawnym, sytuacji, w szczególności nie złożyli wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec SSR Beaty Wołosik (Prezes Sądu Rejonowego w Białymstoku, Sędzia Tomasz Kałużny) ani nie uwzględnili wniosku o wyłączenie Jej ze sprawy (Przewodniczący XV Wydziału Karnego, Sędzia Wiesław Żywolewski)!

Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania przedmiotowej sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.

W judykaturze przyjmuje się, że art. 37 k.p.k. (…) ma na względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania danej sprawy w obiektywny sposób. Wobec tego dobro wymiaru sprawiedliwości nakazuje wręcz eliminowanie sytuacji mogących wywołać przekonanie strony czy opinii publicznej (nawet mylne) o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy oraz, że przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. winno zatem następować jedynie wówczas, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie stworzy lepsze możliwości trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu.

W opisanym stanie rzeczy uzasadnione jest, aby Sąd Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

adw. prof. dr hab.

Piotr Kruszyński

 

1 W dalszej części wniosku na określenie ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych będę używał skrótu: u.o.s.p.

2 vide: Pismo Prezesa Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 17 listopada 2009 r., sygn. akt: RW-054-135/09;

3 vide: Pismo z dnia 5 listopada 2009 r. z Ministerstwa Sprawiedliwości, Departamentu Kadr, sygn. akt: DK IV 066-4/09;

4 vide: Pismo z dnia 12 października 2009 r. z Ministerstwa Sprawiedliwości Prokuratury Krajowej, sygn. akt: PR II p 22/09;

5 M. Flemming, W. Kutzmann, Komentarz  do rozdziału XXXII, Warszawa 1999, s. 16;

6 vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt: K 45/07;

7 Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt: K 45/07, 3/1/A/2009;

8 Postanowienie Sądu Najwyższego Izba Karna z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt: I KZP 27/09;

9 Postanowienie Sądu Najwyższego Izba Karna z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt: I KZP 27/09;

10 vide: Informacja o odwołaniu Sędzi Beaty Wołosik z delegowania do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt: DK IV 066-5/09/5;

11 vide: Postanowienie z dnia 23 grudnia 2009 r.

12 vide: Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW z 1995 r., z. 9-10, poz. 68;

13 vide: Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO98/99, OSN Prokuratura i Prawo 2000, Nr 3, Poz. 7;

14 vide: Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99, OSN, Prokuratura i Prawo 2000, Nr 3,  poz. 6;

 

Załączniki:

1. Pismo Prezesa Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 17 listopada 2009 r., sygn. akt: RW-054-135/09;

2. Pismo z dnia 5 listopada 2009 r. z Ministerstwa Sprawiedliwości, Departamentu Kadr, sygn. akt: DK IV 066-4/09;

3. Pismo z dnia 12 października 2009 r. z Ministerstwa Sprawiedliwości Prokuratury Krajowej, sygn. akt: PR II p 22/09;

4. Informacja o odwołaniu Sędzi Beaty Wołosik z delegowania do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt: DK IV 066-5/09/5;

5. Postanowienie o odmowie wyłączenie SSR Beaty Wołosik ze sprawy o sygn. akt: III K 1340/07 z dnia 23 grudnia 2009 r.



« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Przejdź do sklepu
 
A TY JUŻ ODWIEDZIŁEŚ STRONĘ
LESZKA BUBLA NA FACEBOOKU?

Ostatnio dodane
APEL DO WSZYSTKICH UCZCIWYCH LUDZI

SZANOWNI PAŃSTWO,

W dniu 20 maja 2014 r. w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy na godz. 10.15 w sali 203 miałem wyznaczony termin posiedzenia pojednawczego w sprawie, którą wytoczył mi Stanisław Sołtysiński.
Pod salą Stanisław Sołtysiński bezpardonowo mnie zaatakował, używając przemocy, naruszył moją nietykalność cielesną i spowodował uszczerbek. Był to typowo chuligański wybryk ze strony Stanisława Sołtysińskiego. Stanisław Sołtysiński przybył do Sądu w towarzystwie swoich przydupasów w liczbie dwóch, którzy mogli widzieć to zdarzenie, ale na pewno zrobią wszystko, żeby chronić przed obliczem wymiaru sprawiedliwości swojego pryncypała i mnie oczernić. Wobec tego apeluję do wszystkich z Państwa, którzy byli tego dnia w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy i widzieli to zdarzenie, żeby zdobyli się na odwagę i do mnie zadzwonili. Szukam świadków tego zdarzenia.
Z góry dziękuję za pomoc
Leszek Bubel
tel. kom.: 506 219 698




Pamięci Roberta Larkowskiego
WSTĄP DO POLSKIEJ PARTII NARODOWEJ
LISTA 100 PEDZIÓW I LESBIJEK WG. LESZKA BUBLA
JESTEM HOMOFOBEM
(słowa i wokal Leszek Bubel)
HYMN EMIGRACJI

 
 
MILIONY, MILIONY...
 








Ciekawe artykuły
Wiadomości Świat
Paranoje
SPRZEDAŻ WYSYŁKOWA KSIĄŻEK
niepoprawnych politycznie

do pobrania (pdf)




  






 

POLSKI PUB
TO JUŻ HISTORIA



 
 
You Tube

 Zobacz! Nasze piosenki i teledyski na portalu YouTube


"Szabas goj"
słowa, muzyka Leszek Bubel


"Hymn kibiców - do boju Polsko"
słowa,muzyka, Leszek Bubel
)


"Polak, Węgier dwa bratanki"
słowa,muzyka, wokal Leszek Bubel


Biało-czerwona krew
Słowa, muzyka, wokal: Leszek Bubel






















Chłopcy silni jak stal
Muzyka: Leszek Bubel

Panie Romanie Wielkiej Polski Hetmanie
Słowa, muzyka, wokal (nr 3): Leszek Bubel

Hymn PolskiejPartiiPrzyjaciół Piwa
Słowa, muzyka, wokal: Leszek Bubel

Najpiękniejsze są Słowianki
Słowa, muzyka: Leszek Bubel

Polska na tarczy  (wymagane konto na YT)
Słowa, muzyka: Leszek Bubel

Jestem homofobem (wymagane konto na YT)
Słowa, muzyka, wokal: Leszek Bubel

Hymn emigracji
Słowa, muzyka: Leszek Bubel

Okupacja – go to hell!
Słowa, muzyka, wokal: Leszek Bubel

Masakra
Słowa, muzyka: Leszek Bubel

Bolek Wałęsa
Słowa, muzyka: Leszek Bubel

Rebe Muchomorek
Słowa, muzyka, wokal: Leszek Bubel

Epitafium dla LPR
Słowa, muzyka: Leszek Bubel

Obrzezaj się
Słowa, muzyka, wokal: Leszek Bubel


J...ać PZPN
Słowa, muzyka, wokal: Leszek Bubel

Do boju Polsko
Słowa, muzyka: Leszek Bubel

Szczerbiec
Muzyka: Leszek Bubel


 

6. płyta LBB do pobrania!

Pobierz wszystkie utwory z 6. płyty zespołu "Leszek Bubel Band" pt. "Życie i śmierć dla Narodu"
Wszelkie prawa zastrzeżone. © www.polskapartianarodowa.org
Odwiedza nas 5 gości